Flashback - Intro -

"Biz" hakkında götümden uydurduğum surrealist hikaye

Uyandım...Nerdeyim ?Bilemiyorum.Boktan sikik biyerdeyim o kesin..Pis oda tasvirine 100de 100 uyan biyerdeyim, oda kesin.Hop! her zaman olduğu gibi bir çırpıda bok götüren yataktan kalkmaya çalışıyorum. Amanın!!!! Sırtımda bi ağrı .. Vay amına koyiim diyorum. Neyse doğruluyoruz. Sinir olup da yanlız kaldığım her zaman olduğu gibi bu sefer de kendi kendime alçak sesle küfür etmeden duramıyorum. Ananı sikiyim.. nere bura acaba..Bilmediğim bir yer olduğu kesin.Böyle düşünerek bulamayacağım da kesin..Pekiiiii.... Hafızamı tarıyorum..En son neredeydim...En son...en soooon.. neredeydim?...Evet...Bizimkilerle beraberdim.Birşey kutluyorduk..önemli bişey ama noolduğunu unuttum gitti.Ulan acaba bizim karı organ mafyasımıydı ??? Aceleyle tişörtü sıyırıp bi kontrol ediyorum. Allahıma bin şükür, çürük çizik mizik bişey yok.Alet edevat yerinde.Peki bizim salaklar nerde?Hmm.Neyse önce kendimi düşününmem lazım.Hay anasını be, bu ne pislik ... Taksimdeki alternatif karıların 10 kişi bi odada kaldığı evlerden bile daha pis.Noolduğu tam belli olmayan bi katman var yerde.Tam anlamıyla pislik katmanı.Duvarlar desen o biçim.Sıçıp sıvamışlar eşşoğlueşşekler.Bi an önce çıkmam lazım.Sinir stres geliyor.Kapıya elimi atıyorum.Hop, açık.Beklemiyordum doğrusu.Demekki kaçırılmış falan değilim.Güzel...Dışarı çıkmayı umarken daha büyük bir odaya geçiyorum..Sanırım burası evin salonu.Burası da boş, üstelik İĞRENÇ bi koku var.Of vay aq.Kafa olucam nerdeyse.Kokunun nerden geldiğini anlamak fazla uzun sürmüyor tabikide.Salondaki koltuğun arkasındaki kokuşmuş cesetten.İğrenç ama genede bakıyorum garip bir merakla.Aha,aha, aha, bu bizim okulun kantincisi, ganyancı Emin abi, ne işi var acaba burda...Suratına baksan, ki bakılıcak pek bi yanı kalmamış şişmekten,sanki 100 yaşına gelmiş de sonra ölmüş sonra da burda 2 hafta çürümüş şişmiş dersin.Garip bi akşam.O kesin..Sonunda bu uğursuz dairenin kapısından dışarı çıkmayı başarıyorum.Asansöre binelim, zate ngötümüzde başımızda bir ağrı..Bekliyorumki gelsin.Bayağı sürüyor.Bu arada enteresan bi ayrıntı aklıma geliyor.Dairenin hiç penceresi yoktu.Garip.Sonunda asansör geliyor.Kapıyı açıyorum içeri girer girmez iki kere arka arkaya şok oluyorum.Birincisi ayna.Kendime bakıyorum.En son 24 yaşındaydım....Şimdi en az 35 gibi bi halim var.Vay anasını ne akşam ..Çok da içmedik ki rüya görelim...Vay bana noolmuş böyle diye suratın sağına soluna bakarken ikinci şok ! Asansörün kaçıncı katta olduğunu gösteren dijital ekran gözüme çarpıyor. KAT =3046. Bu kadarı da fazla ama.Neyse bi inelim de aşağı.Bi ayağımız toprağa bassın da sonra düşünürüz.Yüksekten hayır gelmez.Bi inelim sonrası evellalah,anlayacaz elbet neler olup bittiğini.İniyorum.Eskiden bayaa taşşalı olduğu belli olan ama şimdi ışıkları bile yanmayan genişçe b iapartıman girişindeyim.Demir kapıyı açmaya çalışıyorum.Kilitli.Biraz daha zorluyorum.Sıkışmış mı kilitli mi?Neolduu belli diil.Paslı puslu sikik bişey zaten.Demek burdan çıkış yok ha.Apartmanda hayat olmadığı kesin.Sessizlik hat safhada ...Bağırmayı deniyorum kimse gelmiyor.Burdan çıkmazsam gebericem yani.Gerçi dışarda da ses soluk yok.Ama en azında açık hava ve yiyecek içecek bulabilirim.AAA çıkmam lazım fenalar geldi.Ananı siktiimin orospusu diye söylenerek sinirli bir tekme atıyorum kapıya umutsuzca....Bide ne göriyim.Kapı yamuk yumuk karşı kaldırıma kadar fırlıyor.Tekmenin şiddeti kapıyı büzük yorgan gibi savurup yırttı .Nasıl oldu hiç bilmiyorum.Fazla kafayada takmıyorum.Belli ki bu sikimin akşamında daha çok taşşaklanıcaz o belli.Hayırlısıyla bi nerde olduumuzu örenebilsek de gerisinden şimilik vazgeçtik....Tahmin ettiğim gibi,görünürde kimse yok.Sonsuz gibi gözküne gökdelenlerin sıralandığı ıssız geniş ve karanlık bir cadde görüyorum durduğum yerden.Hala bir sağ bir sol yuvarlanan, sikilmiş kapının çıkardığı sesten başka ses te yok.Dışarı adım atıyorum.Oh be temiz hava sonunda.Oh be diye akşam havasını içime çekerken Erke arkadaşım aklıma geliyor. Acaba nerde şimdi ?Bilemedik.Tam hayallerdeyken çaprazda kalan bir binanın 100lerce penceresinden birinden bir parlma seziyorum gözümün ucuyla içgüdüsel olarak yere atılıyorum ve bu benim kafamın ortasında bir delik açılmasını engellemiş oluyor.Hemen içeri sürünüyorum.Kapının arkadasında siper alarak biraz bekliyorum ve sonra bana ateş edeni belki görürüm umuduyla hafifçe kafamı dışarı çıkartıyorum.Bam...Bir atış daha.Ulan kelleyi vericez en sonunda aq.Bu seferki nerdeyse vuruyordu yani.Çarptığı yerin tozu dumanı ağzıma burnuma girdi anasını sikiyim. Elimi belime atıyorum gene içgüdüsel olarak. Tabanca. Ama benim tabancam hiçbirzmaan olmadı...Tüfeğim vardı eskiden ama tabancam olmadı.Bu düşünceler aklımdan geçmiyor bile.. sorgulamıyorum..Şarjöre bakıyorum.. şarjör yok...Vay lanet olası ...mermi yatağında son bir mermi kalmış.Şansımı denemem lazım genede...Aslında ne olacağı çok da sikimde değil nedense. Garip bi rahatlık. Herşey bir oyunmuşçasına sanki.. Nefesimi topluyorum ve son hız dışarı koşuyorum.BAM! orospu çocuğu ateş ediyor. Iskalıyor piç. Yere atlıyorum sırtüstü rahatça nişan alabileceğim bi pozisyonda adamı tam mal gibi açık seçik gördüğüm bi pozisyonda yerde kalıyorum.Tabi haliyle oda beni mal gibi görüyor.Ama ne yazıkki orospuçocuğu mermi takıp sürmekle meşgül şu an, yazık.Tam kafasına nişan alıyorum.Ve ateş ediyorum. AVRADINI SİKİYİM!! vuramadık. gece gece gez göz arpacıkla vuramam tabi. ne salakça bi hareket keşke bekleseymişim.Adam şarjörü çekiyor ve kolay atışı için nişan alıyor.Artık sonum geldi.Pis ıslak sokağın ortasında,gece gece pis pis ölücez demekki kaderimiz buymuş...olan olmuş mantığyla camış gibi yatıyorum ve adamın ateş etmesini bekliyorum...BAM! ulan hakkaten de ilk vurulduğunda acımıyorumuş...derken vucudun yere çarpmasında çıkan unik tok sesi işitiyorum.Gözümü açıp bakıyorum..Bana ateş etmesi gereken adam kanlar içinde yerde.Kafası da ortalıklarda gözükmüyor...Arkama dönüyüp bakıyorum.Demin çöp yığını gibi duran kümenin içinden elinda uzun namlulu bir silah bulunan bir adam çıkıyor.Herkimse hayatımı kurtardı...En azında gidip teşekkür etmem lazım diyoru kendi kendime.Ve herhangi bir korku duymadan o tarafa doğru gidiyorum. Çevik kuvvetinkine benzer elbiseler içinde bir adam gece gözlüğünü çıkartıyor. Silahını duvara yaslıyor ve bi sigara çıkartıp ağzına koyuyor.."Şu zipponu çıkar da yakalım hacı osman" diyor... Şaşırdım ki ne şaşırdım.Ben adeta MAl gibi bakarken yüzünü örten siyah kar maskesini hafif sıyırıyor ve oda ne . La bu bizim deli mert. Buda mı burda.Tam alis harikalar diyarı olduk şimdi işte... "hacı osman bi sen eksiktin bu deli yerde diyor". - "Peki aq neresi burası olum nerdeyiz la?" diyorum ben. "Hele bi dur soluklanalım şiştim, sigarayı bırakamadım şişkinlik tıkanıklık yapıyor hep" diyor. Oturuyoruz..

Ve deli merakımı giderecek soruları sormaya hazırlanıyorum.......

 Arkası yarın....